رنج روح

هوالمحبوب

رنج روح....

همه در محاصره ایم....بسته بر آنچه داشته و نداشته  ، نه آنچه بایسته ایم....که آدمی ، همزاد ضعف است  " خلق الانسان ضعیفا "....پس شایستگی ها بایسته اند ، اما هر بایدی ، مجال وقوع نیافت مگر به " اراده من "....انگار ، عرصه نزول اجلال " عنایت " است به فردای " من" ، گام های " بایسته "  به روزگار "داشته ها" .... و مقدر شد  " داشته ها " ، به امانت داری مَرکب آنسوی محالات ، به  عجز و نیاز بر آستان " حضور".....هیچگاه ، " داشته"  دیگران را به قربانگاه ِ  " بایستنی"ها ، خاکستر ِ " امید" نسازیم ، که تا بوده ، " من" ، بسته به زنجیر " مقدّرات" ، وام دار ِ ستون های بایسته " روندگان دیروز"  و اسیر ِ  " خَلق ِ ضعیف" بوده  ،  مادام که از دام " امروز "  نرسته و " اوهام فردا"  به  " طلوع نیمه شب های حضور" از دیدگان نشسته....

همه مصداقیم بر " خلق الانسان ضعیفا " ..... "ضعف" دیگری ، " قوّت " خود دیدن ، عین ابتلا به دام " ضعف " است ، آویخته بر  فتنه "مهلت" .... خود نفریبیم....که " اندک" بر پیشانی " مهلت" ، تقدیر الهی است....

/ 0 نظر / 10 بازدید