ساده....

هوالمحبوب

ساده...

خیلی وقت ها  ،‌ هنگامی که صحبت از اصلاح رفتار می شود ، با این جمله روبرو می شویم که : " مگر می شود..... آبرو داریم..... خودشان  می توانند انجام بدهند که به ما می گویند....و..... سکوت...................... " . مشکل اینجا است که معمولا علاقه زیادی به " شنیدن و تحسین " جملات مصلحانه و اصلاح کننده ی عادات بد جامعه داریم ، و عمل به آن ها را موکول می کنیم تا زمانی که مناسبتش فرا برسد. و البته قصد جدی هم بر این عمل داریم با نیت قربت الی الله و ذخیره آخرت و نجات در شب اول قبر ؛ اما هنگام اجرا..........ماجرا طور دیگری رقم می خورد ؛ چرا؟.... به دلیل اینکه دقت نکرده ایم " تغییر و اصلاح" ، " یک پدیده ناگهانی و یکباره" نیست  که  بشود موقع ظهور ِ مناسبت و موقعیت ، به آن عمل کرد و الزاما باید در طول زندگی و در مواقع مختلف ، آنرا با تمرین  ، به قید تحمل خود و اطرافیان مان بیاوریم . مثلا ، همه می دانند سخت گیری های مرسوم و معمول خانواده ها  و الزام بر رعایت رسوم و " عرف " های جا  افتاده ، علت های مهمی در سخت شدن ازدواج  می  باشند و البته  همه هم بر بدی آنها صحه می گذارند ، اما ، "همه" می خواهند کل ایام  زندگی خود را در ابعاد مختلف ، بر پایه رعایت  " سایه " همین نکات منفی اداره کنند و در موقع ازدواج فرزندان ، یک دفعه " مصلح " شوند وخلاف جریانی شنا کنند که سال ها است با اعتقاد به آن و غرق در رعایت و اِعمال ، روزگار گذرانده اند.....واقعا جالب است ، تا دیروز به دنبال استفاده حداکثری و در حد توان از تمام امکانات ، ولو با قرض و وام  بوده ایم ، و امروز می خواهیم ازدواج فرزندانمان را " ساده" برگذار کنیم!...معلوم است که " پشتوانه ذهنی و اعتقادی" را نخواهیم داشت و این مشکل را با عـَـلـَـم کردن این دلایل ، توجیه می کنیم.....: " مگر می شود..... آبرو داریم... خودشان  می توانند انجام بدهند که به ما می گویند....و سکوت...................... " بی خیال تمام تحسین و تأیید های " دیروزه مان" بر سخنان بزرگ ِ بزرگان .....و اصلا " نؤمن ببعض و نکفر ببعض " را نباید بشنویم و اصلا " ما " بشویم مایه دل شکستن دیگران؟... اصلا حقیقتی ندارد و بروند برای خودشان فکری کنند و اصلا پیامبر و امام و آخرت و شب اول قبر و.... همه و همه در این زمان حرف بدی است ، مهم آبروی " ما " است که باید حفظ شود بی خیال " حضرت صاحب آبرو" ........و چه راحت ، قربانی اش می کنیم به پای " آبرویی " که حتی دو روز هم دوام نمی آورد......ای کاش ، هر روز ، کمی با یاد " روز هجرت" ، کوله بارمان را نگاهی  بیاندازیم .... امان از "  اشکی "  که " ما " سرازیرش کنیم...... 

 

 

/ 0 نظر / 10 بازدید