شناخت...

هوالمحبوب

شناخت...

" شناخت" ، نوری است که به تقدیر ابتلا و امتحان آدمی ، بر تیره شب " نادانستنی" ها می تابد ، و آنچه که در این میان ، تیغ بـُـرّنده  گذرگاه است به قدم های پیش رو ، توقف بر " کورسو" است به قناعت بی جا از " هول و هراس " تیره راه ِ " دانستن"...."شناخت" ، آفتاب است به چشم های " اشتیاق" ، و ضرورت آن ، " عطش" به آنچه " ندانستند" و " نخواستند"....و " قناعت" در این " عرصه" ، آن می کند ، که " لذت ِ" توقف ، رنگ به سفره های وسیع  ، و سایه ها را به غروب آفتاب ، محو ِ شب های بی خیالی ، و آرام ِ خواب به جان  .....و  " تقدیر " ، برگی از " امروز " خواهد شد ، به " خیالی" آرام....و  اذان ، حسرتی ، به افق فردا   .....

بانگ اذان ، به افق فراسوی نگاه امروز ، قامت بلند آسمان است ، آراسته بر تقدیر ِ شب روان ِ معرکه  " نادانسته ها".....

 

/ 1 نظر / 5 بازدید
زهرا

به هنگام نوای موذن وقتی به سوی نور می روی . مرا هم دعا کن که در تاریکی و ظلمت جا مانده ام