فاصله

هوالمحبوب

 

چقدر سخت بدانی

تنها فاصله ات

رودخانه پرآب گِل اندودی بوده

که خواب ماهیان قرمز

وحشت تاریکی اش

و آواز پرندگان

آشوب چرت نیمروز او.....

و همچنان

زنده به سیراب کردن گاوهای پایین دست

و گوسفندانی

دلخوش به لباس آدمی

قربانی انسان را

هر پاییز

آذین سیلاب می کند

دلخوش به  جشن بهاری

که زمستان

 مُرد و هرگز نیامد.......

/ 0 نظر / 21 بازدید