خط

سه کس خط نوشتند......

من آنم که ، نه خود خوانم نه دیگری......بهر "او" نویسم ........خدایم بهتر داند (1)

خط

موج نگر ، به محشر چکیده از بُغض ِ قلم هامان.........

اوج و حضیض اش نوای ماندگاری ست به آبی کتیبه های محراب ِ سکوت

که راز شمعدانی های کبود است آرمیده بر حُجرۀ پایین دست

 و لب خوانی ترمه ِ سبز ِ درگاه است به پای خادم پیر........

خط من ، قطره ای حلقوم ِ خشک است به سیلاب ناگفتنی ها ، به واگو ایی ِ  پیچش قلم های سر باخته.

نقطه را ، بوسۀ ازل دیدم به دایرۀ چشمان ِ فرونشسته بر خاک ِ دوست ، که گام های "او" به رهزنی ِ محرمان ست،

و   نقش سوختۀ بیستون ، به شبخوانی ِ نیزار ِ خاکستر نشین......

خط من ،  نقش سیاه ِ بندگی ست آویخته بر دار ِ عشق ، به جـُـرم ِ قاف نهفته در قوس نگاه "او"

به سُرمه نشانی ِ حکایت نامۀ "دل" ..........

بنگر که  استقامت ِ الف ، به ناز "دوست" قامت خمید ......

و حرف ِ "با" ، به خاکبوسی اش ، سرنهاده........

چرخش سماع بی خودی ست ، قوس تعلیق.......که معلق به فضای"او" ست رقص برآمده از نـَـسخ ِ مُطهّر ......به کلام حضرت اش.

و ، ای........ خوش آن خطاط ِ  تعلیق نویس ، که تکبیر سجودش ، آستان ِ پرواز  را ، مست ِ نجوای کبوتران حرم کند ، به مشبک های چوبین قدمگاه....................

 24/12/86    00:32  

    (1)قلندر بالین خشت!...