یا من الیه ملجا العباد فی المهمات

نـَـفـَـس

" نـَـفـَـس..... آشفته موجی از یم اوست"

بهانۀ بیگاه ِ "او" ، به کُـنج ِ خلوت آباد ِ بغض های فروخفته مان ، دلخوش از نوای مستانۀ "ها" ی ِ "هو"  ی   "او"  ست ، که لبریز ِ نامش ، توان را به تاب می نشاند...... که سرود دمادمی ست ، لبریزمان به جذبه ای نو، به حیاتی دمادم ........ که نه ........."ها"ی ِ آن ،  درک گوشه چشم "او"ست ، بر آذرستان غربت ، به خُنَکای دلجویی اش ،  و "هو" ی  "ما" .....آه سینۀ  دردمنداش ، به انتظاری کهنه ، برآمده از لبان "ما".......که شاید ،لحظه ای آتش اشتیاقش را ، درین هم خانه گی ، حرمت نهیم ......که ........ شاید برین هم خوانی خلایق ، تاملی  وقف ِ تنفّس ِ خود ، به همآوایی مان کنیم ، که دمادم می نوازند به گویشی نو .....سبوح ٌ قدّوس رب الملائکة و الروح .......و "من"مانده به حیرانی ِ "بی خویش ام " ، که اوج ِ عشق "او"  را کجا برم ....که لحظه ای تاب دوری مان ندارد ، که با هر نفس ، "آه" ِ  "اوست" داغ غفلت مان بر جگر (!) و "ما" چه بی خبرانه "هو"ی اش  را به گرمخانه سینه مان ، ناشنواییم ، که نوای موسیقی عشق است ، درین هجرت آباد ِ "من" از "من" ، به شوق بازگشتنی ، نگاهی ، تاملی .........لحظه ای لب به ترنم نمی بندد ، که انگار ......... "لیلی" درون است به شوق ِ مجنون ِ خویش ، تا  آخرین لحظه  .........

28/8/86      23:55