هوالمحبوب
برگ زرد
تحفه جنگل
خسته از بار شکوفایی ِ هر سال ِ بهار
بیقرار از وزش ِ نای گلوگیر ِ طلسم پاییز
آرام
فرو می خزد اینک به زمین
تا شود
تحفه درویش فقیر
خش خش ذوق دویدن
به قدم های سکوت ِ فردا
و چه زرد است طلوع
پنجه در سبز بلند پاییز
هوالمحبوب
بزرگی
میل ِ ناتمام کودکان ِ دیروز
پیچیده بر
حسرت مردان فردا
تعبیر خواب ِ شبگرد ِ دیر آشناست........
چله نشین سحرگاه مهتابی.
هوالمحبوب
قفل سینه ها
مُـهری است بر نقش اشک.
به کدامین شب چراغ
رسوایش می کنی؟........
هوالمحبوب
آه و آب
رنگ غزل های سکوتِ عارفان
بر دست های گل رنگ افق
سردی آه است
آتشفزای ِ جویبار ِ دویده بر نگاه ........

و همیشه ی ِ نقش ِ زلال آب
رنگ ِ خیس ِ بغض حکایت خرابه هاست.....
التماس دعا
هوالمحبوب
بوی صلوات و گلوله و لبخند...
به روزگار ِ ابری ِ افق
که نیمه شب ، عطر مهتاب
رنگ بیداری می پاشد
بر عقده های خوابیده اش
مثنوی سکوت است
رقص لب های من
آه ...... کو برادر های من........




ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد....
دردام مانده باشد ، صیاد رفته باشد....
این زبان حال خودمان بود....از جا ماندگی و بیچارگی...
هوالمحبوب
خنده باغ
آویخته بر چشمان سبز برگ ها
زلال جویبار می تراود
بر جبین باغبان.......
هوالمحبوب
خرابه
خرابه
قبله ی عشق است
طواف سه ساله را
به کعبه خفته بر طبق......
یادمان نرود که هنوز خرابه ها عزادارند و خاک بر سر می کنند....
هوالمحبوب
دیدگان
چشم ها
حسرت به دل از
دیدن خود
محو نگاه ِ آشنا
آینه می جویند.......
هواالمحبوب
اشک کهنه
سایه ی اشک های کهنه را
حلقه بر بغض مهتاب
زنجیر بسته ام........
به حسرت آیینه ای ،
شکسته از
هجوم فرداها........
هوالمحبوب

نفس های گرگ
چوپان بیداد است
به حیرت ِ عالمان ِ دشت ِ بیداری....
طبابت
دلیل ِ عابدان است سحرگاه ِ حیرانی
به زخم های تنیده بر
لبخند احتیاج.........